• سه شنبه ۲۲ خرداد ماه، ۱۳۹۷ - ۱۴:۴۷
  • دسته بندی : اجتماعی
  • کد خبر : 973-24014-5
  • خبرنگار : 28008
  • منبع خبر : ----

سبک زندگی به رسم شهدا گمنام مانده است


زندگی شهدا یک سبک مهم در جوامع امروزی محسوب می‌شود، سبکی که بوی سادگی، آرامش، اخلاص و مهربانی را می‌داد، به راستی چنین سبک زندگی چقدر در جامعه ما گمنام مانده است .


به گزارش ایسنا، منطقه زنجان، پس از پیروزی انقلاب اسلامی شهید احمد یوسفی به مدت یک سال به طور افتخاری با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همکاری داشت، به دنبال صدور فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر تشکیل ارتش بیست میلیونی از هر مسجدی نماینده‌ای معرفی می‌شد تا در جلسه توجیهی شرکت کنند که مسئولیت اداره جلسه به عهده احمد بود .


یکی از شرکت‌کنندگان در این جلسه خانم فخرالسادات موسوی بود. این جلسه و همکاری‌های بعدی زمینه آشنایی و ازدواج آن دو را فراهم آورد. همسر احمد که در سال‌های بعد نیز به‌عنوان مسئول بسیج خواهران زنجان با سپاه همکاری داشت در این‌باره می‌گوید: من در آن زمان، عضو تشکیلات بسیج زنجان بودم و چون خانمی نبود تا کلاس اسلحه‌شناسی را بر عهده بگیرد، به ناچار از محضر برادرانی چون شهید اصغر محمدیان، شهید قامت بیات و شهید احمد یوسفی در امر آموزش بهره می‌گرفتیم .


شهید احمد یوسفی، مربی نظامی و تاکتیک و تخریب و هم راهنما و اداره کننده برنامه‌های بسیج بود. خانم موسوی به دلیل اشتغال به تحصیل در مقابل خواستگاری غیره منتظره خانواده یوسفی پاسخ منفی داد. پدر وی ارتشی بود و از مشکلات زندگی با یک نظامی آگاهی داشت در نتیجه با این وصلت مخالف بود. ولی پس از مدتی، ویژگی‌های اخلاقی و معنوی احمد آنها را در امر پذیرش این ازدواج قانع کرد .


ازدواج آنان در کمال سادگی با مهریه‌ای به میزان مهر السنه حضرت زهرا (س) با هزینه‌ای حدود یازده هزار تومان، در مجلس شورای اسلامی و با وکالت آقای هاشمی رفسنجانی برگزار شد. پس از ازدواج، احمد رسماً به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و با حقوق ماهیانه دو هزار و پانصد تومان زندگی خود را اداره می‌کرد .


حدود یک سال در منزل استیجاری و پس از آن در منزل سازمانی ساکن شدند. با آغاز جنگ ایران و عراق، احمد یوسفی نیز به عنوان مسئول مهندسی رزمی سپاه زنجان در جبهه و در امر تبلیغات جنگ در پشت جبهه فعالیت داشت. از این‌رو مسئولیت او اقتضا می‌کرد که وقت کمی را صرف امور خانه و خانواده کند .


شهید احمد یوسفی به روایت همسر


همسرش در این‌باره می‌گوید: اوقات فراغت احمد بسیار کم بود ولی با وجود این، اوقات فراغتش را یا صرف مطالعه کتاب، قرآن و ادعیه می‌کرد و یا به دیدار پدر و مادرش می‌رفتیم و چون فردی مهمان‌نواز بود اگر مهمان داشتیم در کارهای خانه به من کمک می‌کردند، بدون اینکه از او خواسته باشم .


یک بار به او گفتم شما به جبهه می‌روید و ثواب می‌کنید به ما چه می‌رسد؟ در پاسخ گفت: اگر شهید شدم، آن دنیا شفاعت‌تان می‌کنم. همین عامل سبب شده بود که با رضایت کامل احمد را رهسپار جبهه کنم به یاد ندارم از رفتنش احساس و ابراز ناراحتی کرده باشم .


یک بار که در جبهه حضور داشت، مصادف با ماه رمضان بود. احمد به من نامه‌ای نوشت به این مضمون که دوستان و اقوام و فامیلها را در غیاب من برای افطار دعوت کن و در کنار آنها تعدادی از خانواده شهدا را نیز دعوت کن. من نیز چنین کردم، ولی هر کس به خانه می‌آمد از نبود احمد ناراحت می‌شد و می‌گفت: چرا در غیاب احمد افطاری داده‌ای؟ من نیز می‌گفتم احمد خودش چنین تقاضایی کرده است .


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: